درجه بندي سفر
كلوت بر حسب نوع و ميزان فعاليت و سختي مسير ، برنامه هايش
را به شرح زير درجه بندي نموده است . اين اطلاعات صرفاً به
لحاظ سنجش و محك توانايي شخصي افراد براي شركت در برنامه
هاي كلوت ارائه مي شود .البته بايد مد نظر داشت كه اين
درجه بندي براي فصول بهار ، تابستان ، پاييز تعريف گرديده
اند و اجراي اين برنامه ها در فصل زمستان بالطبع از دشواري
بيشتري برخوردار است .
برنامه شهرگردي :
اين برنامه عاري از فعاليت ورزشي است و شامل بازديد از
اماكن تاريخي و باستاني ، مراسم هاي فرهنگي و سنتي ،
روستاهاي شگفت انگيز است .
برنامه طبيعت گردي :
برنامه هاي طبيعت گردي از نظر نوع فعاليتي كه در طبيعت
انجام مي شود به برنامه هاي ؛ راه پيمايي ، كوهنوردي ،
صخره نوردي ، دوچرخه سواري، اسكي ، اسب سواري، تفكيك شده
اند . برنامه هاي راه پيمايي ، كوهنوردي ، دوچرخه سواري هر
كدام به 4 درجه سختي و صخره نوردي خود با استاندار بين
المللي مدرج مي شوند . باقي فعاليت ها از درجه بندي خاصي
برخوردار نيستند . در ذيل از درجه بندي ها و مصاديق شان
آشنا مي شويم .
برنامه هاي راه پيمايي :
بيشتر برنامه هاي كلوت در اين حوزه قرار مي گيرند . و شامل
پياده روي در جنگل ها ، پاركهاي ملي و مناطق حفاظت شده ،
روستاها ، ييلاقات ، دامنه كوهها ، كوير
مي شود .
ü
برنامه راه پيمايي با درجه 1 :
آسانترين
و داراي كمترين فعاليت ما بين برنامه هاي طبيعتگردي و به
حدي است كه تقريباٌ تمام افراد معمولي كه از حداقل سلامت
جسمي برخوردارند مي توانند در آن شركت داشته باشند . پياده
روي در اين نوع برنامه ها در حد 1-3 ساعت با شيب بسيار
ملايم است . به عنوان مثال در اين خصوص از برنامه
شهرستانك مي توان نام برد .
ü
برنامه راه پيمايي با درجه 2:
برنامه اي با اين درجه سختي با ميزان پياده روي در حدود
3-5 ساعت با شيب نه چندان زياد تعريف مي شود . به عنوان
مثال پياده روي تا ايستگاه 5 توچال در اين تعريف مي گنجد .
ü
برنامه راه پيمايي با درجه 3 :
اين
درجه سختي فقط مختص برنامه هاي چند روزه است . راه پيمايي
به طور متوسط روزانه 6-7 ساعت است . ممكن است در يك روز
كمتر و در يك روز بيشتر از اين ميزان باشد . اقامت در اين
برنامه ها در چادر و يا خانه محلي است و در اين خصوص مي
توان به برنامه جنگل ابر يا جهان نما اشاره كرد .
ü
برنامه راه پيمايي با درجه 4 :
در بين برنامه هاي پياده روي اين برنامه دشوار ترين است .
راه پيمايي تقريباٌ در تمام طول روز انجام مي شود . البته
ممكن است در يك روز كمتر از اين ميزان باشد . اقامت در اين
برنامه ها در چادر و يا خانه محلي است و در اين خصوص مي
توان به برنامه نئور يا نمارستاق اشاره كرد .
برنامه هاي كوه نوردي :
تمام برنامه هايي كه با هدف قله و در ارتفاعات بالاي 3000
انجام مي شوند در حوزه اين تعرف قرار مي گيرند . البته
آنچه در مورد سه تعريف اول لازم به ذكر مي باشد اين كه
معيار فصل سرد ( زمستان ) نبوده و برنامه هاي كوهنوردي در
اين فصل از دشواري مضاعفي برخوردارند . در مجموع برنامه
هاي كوهنوردي مستلزم داشتن روحيه و آمادگي جسماني مطلوب
است .
ü
كوه نوردي درجه 1 :
كوه
نوردي با درجه يك در قالب زماني يكروزه و در ارتفاع
حدوداً 3500 متر انجام ميگردد . از مصاديق اين برنامه ها
مي توان از صعود قله كلك چال ، پهنه حصار و ريزان نام برد
.
ü
كوه نوردي درجه 2 :
معمولاً بيش از يك روز به طول مي انجامد و صعود تا ارتفاع
حدوداً 4000 متر و مستلزم برخورداري از آمادگي قبلي است .
به عنوان مثال مي توان به صعود قله توچال ، الوند ، شيركوه
اشاره كرد .
ü
كوه نوردي درجه 3 :
در اين برنامه فرد شركت كننده بايد خود را براي شرايط صعود
قلل (از لحاظ جسمي وروحي و مقابله با ارتفاع زدگي ) با
ارتفاع بيشتر از 4000 متر آماده كرده باشد . قله دماوند ،
علم كوه و سبلان از جمله اين برنامه هاست .
ü
كوه نوردي درجه 4 :
صعود
قله هاي مرتفع در فصل زمستان از جمله اين درجه محسوب مي
شوند و علاوه برآمادگي جسمي وروحي نيازمند تجربه و تجهيزات
مناسب و مكفي و مدت زمان صعود بيشتر از وضعيت مشابه در
تابستان است .
